Παραμύθια / Άντερσεν ; Παράφραση Αριστ. Π. Κουρτίδη
Γλώσσα: Ελληνικά.Χώρα: Ελλάδα.Δημοσίευση: Αθήνα : Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, c2014Περιγραφή: 284 σ. : εικ. ; 20 εκ.ISBN: 978-960-503-575-4.Σειρά: Μια φορά κι έναν καιρόDewey: 398.209489Περίληψη: Η πρώτη αυτοτελής έκδοση με μεταφράσεις παραμυθιών του Αντερσεν από τον Κουρτίδη έγινε το 1883, την υπέγραφε ως «Αιμίλιος Ειμαρμένος», όπως ήταν το ψευδώνυμό του στη «Διάπλασι των Παίδων», και είχε τον τίτλο: Ανδερσεν, «Διηγήματα». Στο βιβλίο που προσφέρει σήμερα στους αναγνώστες του «Το Βήμα», μια επιλογή που εκδόθηκε από τον «Ελευθερουδάκη» μετά τον θάνατό του, το 1931, έχουμε τη συνάντηση του ανανεωτή του παραμυθιού Αντερσεν με τον παιδαγωγό που επιθυμούσε μέσω της εκπαίδευσης ο νεοελληνικός πολιτισμός να γίνει εφάμιλλος του ευρωπαϊκού. Τη συνάντηση του συγγραφέα που συνέβαλε περισσότερο από κάθε άλλον στην αναγνώριση των παραμυθιών ως έντεχνης δημιουργίας με τον άνθρωπο που σε μεγάλο βαθμό καταξίωσε το παραμύθι στην Ελλάδα, φέρνοντάς το στις σελίδες τού πλέον δημοφιλούς νεανικού περιοδικού της εποχής. Στην έκδοση αυτή, ο Κουρτίδης υπογράφει την «παράφραση» των παραμυθιών, με την έννοια της ελεύθερης απόδοσης του νοήματος στα ελληνικά - στην πραγματικότητα, πρόκειται για απόδοση υψηλής λογοτεχνικής αξίας από την πένα ενός δημοτικιστή δασκάλου και λογοτέχνη. Οι τίτλοι των παραμυθιών μαρτυρούν πώς πρωτοεισήχθη ο Αντερσεν στη χώρα μας: «Η βασίλισσα των χιονιών» (έχει πλέον επικρατήσει ως «Η βασίλισσα του χιονιού»), «Το πετούμενο σεντούκι» (αργότερα «ιπτάμενο»), «Ο άγγελος», «Η σακοράφα», «Η βασιλοπούλα και το ρεβίθι» (σήμερα γνωστό ως «Η πριγκίπισσα και το ρεβίθι»), «Το ασχημόπαπο», «Ο χιονάνθρωπος», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», «Οι αγριόκυκνοι», «Ο ατρόμητος μολυβένιος στρατιώτης» (έγινε στην Ελλάδα διάσημος χωρίς το επίθετο), «Το ελατόπουλο», «Το αηδόνι του αυτοκράτορα της Κίνας» (πλέον μεταφράζεται χωρίς τον γεωγραφικό προσδιορισμό), «Η κοντορεβιθούλα» (δηλαδή, η γνωστή μας «Τοσοδούλα», την οποία ο Κουρτίδης ίσως μετέφρασε έτσι κατ' αναλογία με τον «Κοντορεβιθούλη» του Σαρλ Περό, 1628-1703, του λαογράφου που, μεταξύ των άλλων, συνέγραψε τα Παραμύθια: «Κοκκινοσκουφίτσα», «Σταχτοπούτα», «Παπουτσωμένος Γάτος», «Ωραία Κοιμωμένη», «Κοντορεβιθούλης» κ.ά.). Όπως γίνεται φανερό, στα 22 Παραμύθια του Αντερσεν που επέλεξε ένας από τους πρώτους μεταφραστές του στα ελληνικά περιλαμβάνονται αρκετές από τις γνωστότερες και πιο αγαπημένες ιστορίες του, που έμελλε να υπερβούν τον δημιουργό τους και να σταδιοδρομήσουν σε διαφορετικούς πολιτισμούς, μάλλον διότι κατάφεραν να συναντηθούν με την παράδοση του κάθε τόπου, σπάζοντας τα εθνικά σύνορα. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, που η λέξη «ασχημόπαπο» (οι μελετητές του Αντερσεν θεωρούν το ομώνυμο παραμύθι ως την αυτοβιογραφία του) και η φράση «τα ρούχα του βασιλιά» έχουν αποκτήσει παροιμιακές διαστάσεις. Ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν σε μια επιστολή του το 1835 ανέφερε ότι αρχίζει να γράφει παιδικά Παραμύθια διότι επιθυμεί να κατακτήσει τις μελλοντικές γενιές. Παρότι, λίγο πριν από τον θάνατό του, ζήτησε από έναν μουσικό να συνθέσει μουσική λαμβάνοντας υπόψη ότι τη σορό του θα ακολουθούν κυρίως μικρά παιδιά, μάλλον δεν θα μπορούσε να διανοηθεί ότι επί 140 χρόνια μετά τον θάνατό του εξακολουθεί να διαβάζεται μανιωδώς -και έπεται συνέχεια. .Θέμα - Θεματική επικεφαλίδα: Παραμύθια -- ΣκανδιναβίαΤύπος τεκμηρίου | Τρέχουσα βιβλιοθήκη | Συλλογή | Ταξιθετικός αριθμός | Αριθμός αντιτύπου | Κατάσταση | Barcode | |
---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() |
Δημοτική Βιβλιοθήκη Μαλεβιζίου | Παιδικό τμήμα | 398.209489 AndH Παρ (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω)) | αντ.2 | Διαθέσιμο | 25971 | |
![]() |
Δημοτική Βιβλιοθήκη Μαλεβιζίου | Παιδικό τμήμα | 398.209489 AndH Παρ (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω)) | Διαθέσιμο | 12533 |
Ειδική έκδοση για την εφημερίδα ''Πρώτο Θέμα''
Τίτλος εξωφύλλου: Άντερσεν Παραμύθια
Η πρώτη αυτοτελής έκδοση με μεταφράσεις παραμυθιών του Αντερσεν από τον Κουρτίδη έγινε το 1883, την υπέγραφε ως «Αιμίλιος Ειμαρμένος», όπως ήταν το ψευδώνυμό του στη «Διάπλασι των Παίδων», και είχε τον τίτλο: Ανδερσεν, «Διηγήματα». Στο βιβλίο που προσφέρει σήμερα στους αναγνώστες του «Το Βήμα», μια επιλογή που εκδόθηκε από τον «Ελευθερουδάκη» μετά τον θάνατό του, το 1931, έχουμε τη συνάντηση του ανανεωτή του παραμυθιού Αντερσεν με τον παιδαγωγό που επιθυμούσε μέσω της εκπαίδευσης ο νεοελληνικός πολιτισμός να γίνει εφάμιλλος του ευρωπαϊκού. Τη συνάντηση του συγγραφέα που συνέβαλε περισσότερο από κάθε άλλον στην αναγνώριση των παραμυθιών ως έντεχνης δημιουργίας με τον άνθρωπο που σε μεγάλο βαθμό καταξίωσε το παραμύθι στην Ελλάδα, φέρνοντάς το στις σελίδες τού πλέον δημοφιλούς νεανικού περιοδικού της εποχής. Στην έκδοση αυτή, ο Κουρτίδης υπογράφει την «παράφραση» των παραμυθιών, με την έννοια της ελεύθερης απόδοσης του νοήματος στα ελληνικά - στην πραγματικότητα, πρόκειται για απόδοση υψηλής λογοτεχνικής αξίας από την πένα ενός δημοτικιστή δασκάλου και λογοτέχνη. Οι τίτλοι των παραμυθιών μαρτυρούν πώς πρωτοεισήχθη ο Αντερσεν στη χώρα μας: «Η βασίλισσα των χιονιών» (έχει πλέον επικρατήσει ως «Η βασίλισσα του χιονιού»), «Το πετούμενο σεντούκι» (αργότερα «ιπτάμενο»), «Ο άγγελος», «Η σακοράφα», «Η βασιλοπούλα και το ρεβίθι» (σήμερα γνωστό ως «Η πριγκίπισσα και το ρεβίθι»), «Το ασχημόπαπο», «Ο χιονάνθρωπος», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», «Οι αγριόκυκνοι», «Ο ατρόμητος μολυβένιος στρατιώτης» (έγινε στην Ελλάδα διάσημος χωρίς το επίθετο), «Το ελατόπουλο», «Το αηδόνι του αυτοκράτορα της Κίνας» (πλέον μεταφράζεται χωρίς τον γεωγραφικό προσδιορισμό), «Η κοντορεβιθούλα» (δηλαδή, η γνωστή μας «Τοσοδούλα», την οποία ο Κουρτίδης ίσως μετέφρασε έτσι κατ' αναλογία με τον «Κοντορεβιθούλη» του Σαρλ Περό, 1628-1703, του λαογράφου που, μεταξύ των άλλων, συνέγραψε τα Παραμύθια: «Κοκκινοσκουφίτσα», «Σταχτοπούτα», «Παπουτσωμένος Γάτος», «Ωραία Κοιμωμένη», «Κοντορεβιθούλης» κ.ά.). Όπως γίνεται φανερό, στα 22 Παραμύθια του Αντερσεν που επέλεξε ένας από τους πρώτους μεταφραστές του στα ελληνικά περιλαμβάνονται αρκετές από τις γνωστότερες και πιο αγαπημένες ιστορίες του, που έμελλε να υπερβούν τον δημιουργό τους και να σταδιοδρομήσουν σε διαφορετικούς πολιτισμούς, μάλλον διότι κατάφεραν να συναντηθούν με την παράδοση του κάθε τόπου, σπάζοντας τα εθνικά σύνορα. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, που η λέξη «ασχημόπαπο» (οι μελετητές του Αντερσεν θεωρούν το ομώνυμο παραμύθι ως την αυτοβιογραφία του) και η φράση «τα ρούχα του βασιλιά» έχουν αποκτήσει παροιμιακές διαστάσεις. Ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν σε μια επιστολή του το 1835 ανέφερε ότι αρχίζει να γράφει παιδικά Παραμύθια διότι επιθυμεί να κατακτήσει τις μελλοντικές γενιές. Παρότι, λίγο πριν από τον θάνατό του, ζήτησε από έναν μουσικό να συνθέσει μουσική λαμβάνοντας υπόψη ότι τη σορό του θα ακολουθούν κυρίως μικρά παιδιά, μάλλον δεν θα μπορούσε να διανοηθεί ότι επί 140 χρόνια μετά τον θάνατό του εξακολουθεί να διαβάζεται μανιωδώς -και έπεται συνέχεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό τον τίτλο.